Jak wygląda miodobranie? - Koneser Miodu

Najbardziej znanym pszczelim produktem jest bez wątpienia miód. Ludzie podbierają go owadom od tysięcy lat. Początkowo naśladując zwierzęta, człowiek niszczył pszczele siedziby, by dostać się do słodkiego przysmaku. Pierwsze ule zaczęto budować już w starożytności, by mieć regularny i kontrolowany dostęp do miodu. Wtedy też odkryto jego prozdrowotne właściwości. Obecna nauka podaje coraz więcej dowodów na to, że niemal każdy rodzaj miodu ma swoje cechy, które sprawiają, że jest to produkt unikalny. Na przykład miód wiśniowy (jak włoski La Querce) jest bogatym źródłem przeciwutleniaczy: kwercetyny, kaempferolu czy naringeniny(1). Źródłem antyoksydantów są też miody eukaliptusowe (Wandoo Honey, York Gum Honey, Red Gum Honey, Black Butt Honey i Jarrah Honey), a miód manuka z sąsiedniej Nowej Zelandii to prawdziwa skarbnica antybakteryjnego methylglyoxalu(2). Jak widać, miód jest produktem wytwarzanym na całym świecie, a wszędzie tam, gdzie jest miód, przeprowadza się także jego zbiór, czyli miodobranie.

Kiedy przeprowadza się miodobranie?

Produkcja miodu to proces w pełni naturalny, zatem zależny również od rytmu życia przyrody, a przede wszystkim od tego, jak pracują i odpoczywają pszczoły. Pszczeli rok naliczany od 1 października do 30 września następnego roku kalendarzowego. Pszczoły najpierw szykują się do zimowego odpoczynku, który trwa nawet 200 dni. Czas zimowy kończy się pierwszym oblotem wiosennym. Wtedy też następuje silny rozwój pszczelej rodziny (czytaj więcej: Co wiesz o pszczelej rodzinie?) i okres odbudowy jej liczebności, kończący się wydaniem potomstwa. W miarę upływu czasu coraz więcej może zająć się zbieraniem nektaru. Mniej więcej w połowie czerwca pszczoły osiągają maksymalne możliwości do realizowania przyszłych zadań, czyli rozmnażania się i gromadzenia pokarmu na zimę. Im bliżej jesieni, tym aktywność pszczół jest mniejsza i coraz rzadziej opuszczają one ul. Początek sezonu zimowego rozpoczyna ostatni jesienny oblot – zwykle na początku listopada. Pierwsze miodobranie przeprowadza się zwykle na końcu maja lub początku czerwca. Terminy kolejnych miodobrań zależą od skończenia się każdego z rodzajów pożytku. Miodobranie letnie zwykle przypada na lipiec – ponieważ jest to okres dla pszczół bardzo pracowity, należy im zostawić w ulu więcej pokarmu. W tym czasie pszczoły mogą potrzebować nawet 1 kg miodu na dzień. Miodobranie miodu gryczanego (jak Broliu i Serksno Medus) oraz wrzosowego (Apicola czy Hilltop) nazywane jest późnym miodobraniem. Zwłaszcza ten ostatni pobiera się późno, bo wrzosy kwitną dopiero wczesną jesienią, a ze względu na warunki atmosferyczne jego zbiór może być utrudniony.

Jak wygląda proces wybierania miodu z ula?

Miodobranie najlepiej przeprowadzać rano, w ciepły i bezwietrzny dzień. W takie dni bowiem większość pszczół jest poza ulem, co pozwoli na spokojniejszą pracę. Zanim jednak przystąpimy do pracy, należy ocenić czy miód jest dojrzały. W tym celu najlepiej potrząsnąć ramką i sprawdzić, czy nie wylewają się z niej krople nektaru. Dojrzały miód jest dobrze zagęszczony w komórkach ramki. Miodobranie należy przeprowadzać szybko i sprawnie, by pszczoły jak najmniej odczuły naszą obecność. Najważniejszy jest ich dobrostan. Podbieranie miodu zaczyna się od otwarcia nadstawki ula i odymienia owadów. Najczęściej miód wybiera się poprzez wyjęcie ramki z miodem i delikatne strząśnięcie pszczół. Należy uważać, by na tym etapie ich się gnieść i żeby nie wypadały poza ul. Zabrane plastry zastępujemy pustymi, z kolei plastry z podebranym miodem trafiają na tzw. transportówkę, którą przenosimy do pracowni. Następnie miód jest odsklepiany i wkładany do miodarki, z której wypływa kranikiem przez sito. Na koniec miodobrania miód trafia na kilka dni do tzw. odstojnika.

Ile miodu można uzyskać z jednego ula?

Ilość zebranego miodu zależy m.in. od wielkości pasieki i zdrowia pszczół, ale przede wszystkim od rozmiarów pożytku. Dlatego już na etapie planowania pasieki należy wziąć pod uwagę czy w okolicy jest wystarczająca ilość roślin miododajnych (czytaj więcej: Najpopularniejsze rośliny miododajne), które nie tylko wykarmią pszczoły, ale też pozwolą na przeprowadzenie owocnego miodobrania. Chodzi o tzw. wydajność miodową, która oznacza ilość miodu, jaką można osiągnąć w ciągu sezonu wegetacyjnego z 1 ha uprawy lub innego zbiorowiska roślin. Przyjmuje się, że w najbardziej sprzyjających warunkach, z jednego ula można uzyskać nawet do 35 kilogramów miodu, średnio zwykle ok. 25 kg. Jednak nie każdy rok jest tak obfity. Wiele zależy warunków atmosferycznych, na które pszczelarz nie ma wpływu. Bywa więc, że miodu jest mniej i trudno uzyskać choćby 10 kg miodu z jednego ula.

Zakładanie pasieki (czytaj więcej: Jak założyć pasiekę?) i hodowla pszczół to zajęcie coraz popularniejsze na całym świecie. Ule powstają nawet w miastach. Przeprowadzenie miodobrania wymaga doświadczenia i miłości do naszych małych przyjaciół, ponieważ w czasie tego procesu ich dobro jest najważniejsze.

Komentarze (0)

Brak komentarzy w tym momencie.

Nowy komentarz

Produkt dodany do ulubionych

W celu poprawienia jakości usług korzystamy z plików cookies. Pozostając na stronie, wyrażasz zgodę na wykorzystanie tej technologii.