Miód spadziowy - co warto wiedzieć? - Koneser Miodu

Miody to naturalne produkty pszczele, które cenione są za smak i właściwości prozdrowotne. Wśród rodzajów miodów wyróżniamy dwa podstawowe: miód nektarowy i miód spadziowy. Miód nektarowy powstaje z nektaru kwiatów, natomiast miód spadziowy z tzw. spadzi. Spadź to mieszanka lepkich soków wydzielanych przez drzewo i żerujące na nim owady, np. mszyce.  Miód spadziowy (np. Solmielato, Velkovmed) to jeden z najbardziej cenionych i najzdrowszych rodzajów miodów. Nazywany bywa też miodem królewskim – zawiera on bowiem więcej substancji bioaktywnych niż miód nektarowy, jest również miodem rzadziej występującym i przez to trudniej go zdobyć. Istnieją dwa rodzaje miodu spadziowego: liściasty i iglasty, które różnią się między sobą cechami wizualnymi, smakowymi i właściwościami prozdrowotnymi. Istnieje też różnica między miodem zebranym latem a tym zebranym wiosną. Miód spadziowy letni pozostaje zwykle płynny na górze, a kryształki pozostaną w dolnej warstwie miodu. Z kolei miód spadziowy zebrany wiosną krystalizuje się w pojedyncze, niewielkie kryształki. Warto również wspomnieć o miodach leśnych, które są mieszanką miodu spadziowego z nektarowym, dzięki czemu zawierają składniki charakterystyczne dla obu rodzajów miodów. Są to produkty, które świetnie łączą się z naturalnymi dodatkami, takimi jak np. papryczka chili, cynamon czy czarna trufla.

Jak powstaje miód spadziowy?

Jak już wiemy, miód spadziowy powstaje ze słodkiej wydzieliny drzew i owadów zwanej spadzią. Oprócz źródła pochodzenia pożytku, dalszy proces jego wytwarzania nie różni się natomiast zasadniczo od powstawania miodu nektarowego. Lepka wydzielina pobierana jest z drzew przez pszczoły zbieraczki przy pomocy specjalnej trąbki i transportowana do ula w tzw. wolu. Już tutaj, dzięki enzymom, zachodzi pierwszy etap powstawania miodu, poprzez rozkład cukrów. Zdobycz następnie przyzywana jest w ulu kolejnym robotnicom. W tym momencie pokarm wzbogacają kolejne enzymy. Tzw. nakrop gromadzony jest w sześciokątnych komórkach plastrów. Pszczoły przenoszą go nieustannie, a gdy uznają, że jest gotowy, zasklepiają całość woskiem chroniącym przed zepsuciem i warunkami zewnętrznymi.

Właściwości miodu spadziowego

Jak wspomnieliśmy, miód spadziowy bywa nazywany królewskim, m.in. ze względu na swoje właściwości prozdrowotne. Ma on nieco niższą zawartość cukrów prostych, wyższą wartość pH i więcej białek, minerałów, związków fenolowych i oligosacharydów, w porównaniu do miodów nektarowych. Jest on również bogatszy w substancje mineralne, takie jak potas, wapń czy magnez(1). W miodzie spadziowym obficie występują kwasy, w tym benzoesowy(2), który zapobiega rozwojowi drożdży i bakterii oraz p-kumarowy(3), co do którego uważa się, że zmniejsza ryzyka wystąpienia raka żołądka(4). Jako główny występujący w nim aminokwas podano natomiast prolinę(5), ogrywającą kluczową rolę w procesie syntezy kolagenu oraz fenyloalaninę(6), którą stosuje się do wspomagania koncentracji i eliminacji bólu powysiłkowego. W miodzie spadziowym występuje też wysoka zawartość kwasu cytrynowego(7), który jest silnym przeciwutleniaczem. Miód spadziowy warto jeść przy kłopotach z żołądkiem i układem pokarmowym, ze względu na zawarte w nim oligosachardy, które mają działanie prebiotyczne(8). Miód spadziowy pomaga też w szybszym gojeniu się ran(9), a w jednym z badań wykazano również jego wyjątkowe działanie przeciwbakteryjne przeciwko wielolekoopornym izolatom S. Maltophilia(10).

Miód spadziowy iglasty a liściasty

Miód spadziowy powstaje z wydzieliny drzew i żerujących na nich owadów. Nic zatem dziwnego, że wśród tego rodzaju miodów (czytaj więcej: Rodzaje miodów i ich właściwości) wyróżnić możemy miody, które powstały z pożytku, jaki pszczoły zebrały na drzewach liściastych oraz na drzewach iglastych. Miód spadziowy iglasty pszczoły najczęściej wytwarzają ze spadzi zebranej zwykle z jodły, świerku, sosny lub modrzewiu. Natomiast miód spadziowy liściasty najczęściej pochodzi z lipy, klonu, dębu lub jawora. Oba te rodzaje miodów różnią się między sobą w dość znaczący sposób. Miód iglasty ma charakterystyczny odcień szarości lub zieleni, bywa też czasem tak ciemny, że niemal czarny. Jest on także bardziej gęsty, a przez to cięższy od miodu liściastego. Miód liściasty jest jaśniejszy, chociaż z czasem ciemnieje. Ma on także bardziej kwiatowy aromat i nieco cierpką nutę smakową. Oprócz walorów wizualnych, aromatu i smaku, także właściwości prozdrowotne obu wymienionych rodzajów miodów są różne. Miód ze spadzi liściastej warto jeść w przypadku problemów ze stawami, nerkami i wątrobą. Z kolei miód spadziowy iglasty będzie lepszym wsparciem dla dróg oddechowych, serca, a także w razie występowania anemii. Obok miodów tymiankowych (jak np. grecki czy hiszpański), wykazał on też wysoką skuteczność w walce z drobnoustrojami(11).

Miód spadziowy nie bez przyczyny zwany jest miodem królewskim. Jest to produkt, który trudno zdobyć, ponieważ spadź nie zawsze jest dostępna każdego roku i w tym samym miejscu. Jest on także bogatym źródłem składników bioaktywnych korzystnie wpływających na zdrowie. Dlatego w kolekcji prawdziwego Konesera Miodu, wśród innych słoiczków z płynnym złotem, miód spadziowy to pozycja obowiązkowa.

Komentarze (0)

Brak komentarzy w tym momencie.

Nowy komentarz

Produkt dodany do ulubionych

W celu poprawienia jakości usług korzystamy z plików cookies. Pozostając na stronie, wyrażasz zgodę na wykorzystanie tej technologii.