Wybór miodu, a choroba - który miód na co pomaga - Koneser Miodu

Miód to nie tylko słodki przysmak, ale także produkt o wielu właściwościach prozdrowotnych. Wiedzieli o tym już starożytni. Wszystkie miody wykazują działanie antybakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwzapalne. Współczesna nauka potwierdza również kolejne właściwości poszczególnych rodzajów miodów. Naukowcy stwierdzili w nich obecność około 600 substancji lotnych, które sprawiają, że produkty te wykazują liczne cechy biomedyczne(1). Jest to związane z unikalnym procesem powstawania miodu oraz obecnością w nim składników roślinnych. Wykazano na przykład, że w miodzie tymiankowym jest najwyższa zawartość witaminy C, w porównaniu z innymi rodzajami przebadanych miodów(2). Ma on również właściwości pomagające w przyspieszaniu gojenia się ran(3). Z kolei miody eukaliptusowe, jakimi są np. australijskie miody Wandoo i York Gum, mają działanie przeciwdrobnoustrojowe przeciwko dużej liczbie mikroorganizmów(4). Szczególnie silne działanie antybakteryjne wykazuje też inny miód z Antypodów – nowozelandzki miód manukaWarto również zwrócić uwagę na miody z naturalnymi dodatkami, np. z cynamonem. Połączenie tych dwóch produktów może działać przeciwko bakteriom propionibacterium acnes i staphylococcus epidermidis odpowiadającym za powstawanie trądziku(5). Dostępne są też m.in. miody z zawierającymi w sobie idealną proporcję kwasów omega-6 do omega-3 ziarnami konopi siewnej oraz bogatym w aż w 190 różnych składników rokitnikiem.

Jak widać, warto poznać właściwości poszczególnych rodzajów miodu, by jak najlepiej skorzystać z ich dobroczynnego wpływu na organizm. Pamiętajmy jednak, by kupując miód zwrócić uwagę na to, aby był to produkt naturalny. Tylko taki zagwarantuje, że skorzystamy z jego prozdrowotnych właściwości.

Jak wybrać dobry miód?

Wybór miodu zwykle następuje w sklepie. Dlatego pierwszą rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę, jest etykieta. Musi ona zawierać kraj lub region pochodzenia miodu, jego pełną nazwę (np. miód nektarowy wielokwiatowy), nazwę pasieki i jej adres lub imię i nazwisko pszczelarza z pełnym adresem, datę minimalnej trwałości, oznaczenie partii produkcyjnej, warunki przechowywania, oznakowanie ilości nominalnej, np. objętość netto. Kupując natomiast miód np. na targu, przyjrzyjmy mu się dokładnie. Jeśli zauważmy, że rozpoczyna się w nim proces krystalizacji (czytaj więcej: Na czym polega krystalizacja miodu?). Jeśli tak, to możemy być pewni, że mamy do czynienia z prawdziwym miodem. Tylko taki bowiem ulega krystalizacji, a sztuczny będzie cały czas płynny. Oczywiście proces ten przebiega w różnym tempie, w zależności od rodzaju miodu. Kilka miesięcy może zająć krystalizacja miodu akacjowego, podczas gdy miodom wielokwiatowym (np. meksykańskiemu, irlandzkiemu) zajmie to kilka tygodni, a miód rzepakowy może zacząć krystalizację już po kilku dniach. Jeśli nadal nie mamy pewności czy miód jest prawdziwy, możemy wykonać kilka prostych testów w domu. Najprostszy jest test smaku. Tylko naturalny miód zostawia posmak goryczki. Sztuczny będzie tylko słodki. Najlepiej zacząć testowanie z pomocą miodów gryczanych (jak litewskie Sekrsno czy Broliu Medus), w których lekko pikantny smak jest najbardziej wyczuwalny. Innym sposobem jest test wody – tylko prawdziwy miód najpierw osiada na dnie szklanki z wodą, a do rozmieszania go trzeba naprawdę poświęcić sporo siły i czasu. Nabrany na łyżeczkę naturalny miód będzie spływał z niej, tworząc stożek, podczas gdy sztuczny, kapiąc z łyżeczki, rozleje się na talerzyku.

Miód spadziowy – antybiotyk

Miód spadziowy wytwarzany jest z tzw. spadzi, czyli mieszanki lepkich soków wydzielanych przez drzewo i żerujące na nim owady, np. mszyce. W zależności od tego, z jakiego gatunku drzew spadź została zebrana, wyróżniamy miód spadziowy iglasty oraz miód spadziowy liściasty. Miody spadziowe zwane są królewskimi. Jest tak dlatego, że są rzadziej spotykane, trudniej je zbierać i są bogatsze w składniki bioaktywne od miodów nektarowych. Takimi miodami są np. włoski Solmielato czy bułgarski Velkovmed oraz grecki miód ze spadzi dębowej. Miody spadziowe mają zwykle mniejszą zawartość cukrów prostych oraz wyższą wartość pH, kwasowość i przewodnictwo elektryczne, a także większą zawartość białek, minerałów, związków fenolowych i oligosacharydów w porównaniu do miodów kwiatowych – właśnie to przyczynia się do ich niezwykłych biologicznych właściwości(6). Zawierają one także więcej enzymów, pierwiastków, takich jak potas, wapń czy magnez(7) i substancji o działaniu antybiotycznym. O niezwykłych właściwościach antybiotycznych miodach spadziowych świadczy m.in. fakt, że wykazano wysoką aktywność przeciwdrobnoustrojową miodu iglastego. Spośród przebadanych 60 próbek, to właśnie miód ze spadzi iglastej (obok tymiankowego) okazał się najskuteczniejszy w walce z drobnoustrojami(8). Poza właściwościami antybiotycznymi miody spadziowe mają też właściwości prebiotyczne, co zawdzięczają obecności oligosachardów(9). Dzięki temu wspierają namnażanie się dobrych bakterii w układzie pokarmowym.

Miód rzepakowy – na chore serce

Dzięki zawartości cukrów prostych, które są łatwoprzyswajalne, miody wspierają pracę serca. Dzięki wzmacniającemu działaniu miodu na mięsień sercowy dochodzi do polepszenia krążenia krwi w organizmie(10). Wśród miodów nektarowych warto się pod tym kątem bliżej przyjrzeć miodowi rzepakowemu. Miód rzepakowy zbiera się w czasie trzech tygodni, na przełomie kwietnia i maja. Miód ten jest praktycznie bezbarwny, z delikatnym odcieniem słomkowym. Ze względu na większą zawartość glukozy niż fruktozy szybko się krystalizuje, co powoduje zmianę jego koloru na biały. Jest łagodny w smaku i ma delikatny aromat kwiatów rzepaku. To właśnie wysoka zawartość cukrów prostych, z przewagą glukozy sprawia, że miód rzepakowy jest szczególnie polecany na serce. Zwiększa on m.in. potencjał skurczu przeciążonego serca, zapewnia lepsze dostarczanie tlenu i składników odżywczych do mięśnia sercowego, reguluje także ciśnienie tętnicze krwi i hamuje rozwój miażdżycy(11).

Na kaszel miód lipowy

Miód lipowy pozyskiwany jest z końcem czerwca, a także w lipcu. Początkowo, w formie płynnej patoki ma jasnożółty lub zielonkawożółty kolor, a po krystalizacji żółtopomarańczowy albo brunatny. Miód lipowy pachnie kwiatem rośliny, z której powstał i ma lekko ostry, nieco gorzkawy smak. Miód ten zawiera m.in. olejki eteryczne, flawonoidy, a także kwasy organiczne (np. kumarowy i kawowy). Dodatkowo jest zasobny w jeden z najważniejszych enzymów, jakim jest lizozym(12). Ma on silne właściwości antybiotyczne. Stosowany jest w przeziębieniach, grypie, zapaleniu płuc i oskrzeli. Miód lipowy działa m.in. napotnie, przeciwgorączkowo, przeciwkaszlowo, przeciwskurczowo oraz wykrztuśnie. Zmniejsza również stany zapalne i poprawia ogólny stan zdrowia(13).

Miody to skarbnica składników bioaktywnych. Poszczególne ich rodzaje mają właściwości, które warto poznać, by świadomie korzystać z dobrodziejstwa miodu i jego korzystnego wpływu na nasze zdrowie.

Komentarze (0)

Brak komentarzy w tym momencie.

Nowy komentarz

Produkt dodany do ulubionych

W celu poprawienia jakości usług korzystamy z plików cookies. Pozostając na stronie, wyrażasz zgodę na wykorzystanie tej technologii.